ارزیابی اثر مدیریت تراکم در همه گیری بیماری سندروم لکه سفید Whispovirus درمیگوی وانامی پرورشی (Litopenaeus vannamei Boone, ۱۹۳۱) درسایت پرورش میگوی گمیشان، استان گلستان

چکیدهبیماری لکه سفید به عنوان اصلی ترین مشکل بهداشتی مزارع پرورش میگو در ایران است که باعث تلفات شدید در استخرهای پرورش میگو گردیده است. این تحقیق به منظور ارزیابی همه گیری بیماری لکه سفید با تراکم های مختلف ذخیره سازی میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در طی ۱۴۰۱-۱۳۹۷ بترتیب در تراکم های ( ۳۰۰، ۳۶۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۳۰ هزار قطعه در هکتار) در سه مزرعه از مزارع پرورش میگوی شرکت کاسپین کیان پاد واقع در سایت پرورش میگوی گمیشان استان گلستان اجرا شد. در طول دوره پرورش، پارامترهای فیزیکوشیمیایی آب بصورت روزانه ثبت گردید. تعداد ۳۰ نمونه میگو با تور سالیک صید و هر ۱۰ روز زیست سنجی گردید.نمونه گیری از میگوها و ناقلین احتمالی قبل از ذخیره سازی و در طول دوره پرورش جهت انجام آزمایش PCR برای تعیین حضور یا عدم حضور ویروس سندروم لکه سفید انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین وزنی میگوها در مزارعی که درگیر ویروس لکه سفید بود نسبت به مزارعی که هنوز درگیر نشده بودند، بالاتر بود ولی معنی دار نبود (۰/۰۵۱ = P ). ولی درصد بقا و میزان تولید کل در مزارعی که درگیر ویروس نبودند نسبت به مزارع درگیر ویروس بطور معنی دار بالاتر بود (۰/۰۵>P). همچنین در مزارعی که تراکم بالا داشتند احتمال همه گیری ویروس بالاتر بود. بنظر می رسد به منظور پیشگیری از بروز بیماری لکه سفید در سایت پرورش میگوی گمیشان، حداکثر تراکم ۱۵۰ هزار در هکتار پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

لکه سفید ، میگوی وانامی ، تراکم