طراحی خط مشی های متناسب سازی تشکیلات نظام آموزش علوم دریایی با رویکرد توسعه پایدار و نوآوری آموزشی

این پژوهش با هدف طراحی خط مشی های متناسب سازی تشکیلات نظام آموزش علوم دریایی مبتنی بر توسعه پایدار و نوآوری آموزشی، با روش آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد، بنابراین از نظر ماهیت کاربردی و از نظر هدف توسعه ای می باشد. جامعه پژوهش شامل خبرگان حوزه آموزش علوم دریایی با معیارهایی چون حداقل ۱۰ سال سابقه آموزشی، عضویت در هیئت علمی، سوابق اجرایی و تالیفات مرتبط بود. با توجه به ماهیت تخصصی، نمونه گیری به روش گلوله برفی انجام و ۱۰ نفر انتخاب شدند. در مرحله کیفی، داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با تحلیل مضمون در نرم افزار MAXQDA کدگذاری شدند. روایی داده ها با ضریب کاپای کوهن (۸۲/۰) تایید گردید. در مرحله کمی، شاخص های استخراج شده با روش دلفی فازی در سه مرحله غربالگری و با استفاده از پرسشنامه های فازی ارزیابی شدند. پایایی مراحل دلفی با آلفای کرونباخ (۷۹۳/۰ تا ۸۱۸/۰) و توافق کندال (۴۰۲/۰ تا ۴۵۳/۰) تایید شد. یافته ها نشان داد ۵ تم اصلی (ساختاری و تشکیلاتی، آموزشی و نوآوری، توسعه پایدار، مدیریت انسانی، حکمرانی دیجیتال)، ۱۶ مولفه و ۵۹ شاخص کلیدی، خط مشی های نظام آموزشی را شکل می دهند. برخی شاخص های برجسته شامل انعطاف پذیری تشکیلاتی، همکاری های بین المللی، فناوری های هوشمند، اشتغال پذیری فارغ التحصیلان و امنیت سایبری بودند. نتایج بر ضرورت ادغام پایداری، نوآوری آموزشی، فناوری های پیشرفته و هماهنگی نهادی برای تحول نظام آموزش علوم دریایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم دریایی ، توسعه پایدار ، نوآوری آموزشی ، روش دلفی فازی ، تحلیل مضمون