گردشگری و بروز جرائم و انحرافات اجتماعی: یک مطالعه پدیدارشناسانه

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف کشف و تبیین عمیق تجارب زیسته و ادراک ذهنی فارغ التحصیلان بومی منطقه بیشه و کهمان استان لرستان انجام شده است. تمرکز پژوهش بر ارزیابی تاثیرات چندوجهی حضور گردشگران بر ساختار اجتماعی محلی، به ویژه در ارتباط با بروز جرائم، کج روی ها و انحرافات اجتماعی در این مناطق طبیعی و حساس است. این مطالعه در پی آن است تا مکانیسم های زمینه ساز و علل کیفی این تاثیرات را از منظر جامعه میزبان آشکار سازد. بدین ترتیب، این پژوهش می کوشد خلا نظری و روش شناختی موجود در ادبیات پژوهشی را با تمرکز بر تعاملات اجتماعی در محیط های طبیعی تکمیل نماید.روش: در این مطالعه از روش پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی هرمنوتیک استفاده شد. جامعه پژوهش شامل فارغ التحصیلان بومی مناطق مورد مطالعه بود که از میان آن ها، ۱۸ نفر به صورت هدفمند و با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. فرایند نمونه گیری تا رسیدن به حد اشباع نظری داده ها ادامه یافت. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش کلایزی تجزیه و تحلیل شد.یافته ها و نتایج: مضامین اصلی و فرعی تاثیرات گردشگری بر بزهکاری و انحرافات اجتماعی در چهار مقوله کلان مورد اشاره و تجمیع قرار گرفت: «انحرافات فرهنگی و اخلاقی»، «جرائم علیه نظم و امنیت عمومی»، «عوامل جرم زای بستر و محیط» و «پیامدهای آسیب زای ثانویه»؛ یافته ها نشان داد که از منظر جامعه میزبان، گردشگری به عنوان یک عامل جرم زای بسترگرا، با فعال سازی مکانیسم های یادگیری اجتماعی، بی سازمانی اجتماعی، فشار و فرصت، به بروز رفتارهای نابهنجار و تضعیف انسجام اجتماعی منجر شده است.

کلیدواژه ها:

پدیدارشناسی ، گردشگری ، جرم ، انحراف ، جامعه ، بیشه ، کهمان