امام حسین(ع) و عاشورا درقصیده "آمنت بالحسین " محمد مهدی جواهری
محل انتشار: پژوهش نامه معارف حسینی، دوره: 1، شماره: 4
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 50
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MARF-1-4_007
تاریخ نمایه سازی: 19 آذر 1404
چکیده مقاله:
حماسه ی جاویدان امام حسین (ع)، در ادبیات بازتابی گسترده داشته و از دیر باز قالب های ادبی گوناگون عرصه ی نمایش اندیشه و عواطف ادبا و نویسندگان بسیاری بوده است. محمد مهدی جواهری، سراینده نام آشنای عراق، با الگوگیری از این حادثه، زبان و اندیشه خویش را در راستای اعتلای ارزش های میهنی و انقلابی قرار داده است. او در دو قصیده به نام های «آمنت بالحسین» و «عاشورا»، به ستایش امام حسین (ع) و توصیف معارف حسینی پرداخته است. در نگاه او عاشورا را باید در متن تاریخ شناخت و آن را از تحریفات به دور داشت، از این رو با رویکردی تند، افرادی را که عاشورا را در خدمت منافع خود گرفته اند، مورد نکوهش قرار می دهد. در این مقاله ضمن بررسی محتوا و موضوعات قصیده «آمنت بالحسین» جواهری، به ویژگی های ادبی و زبانی آن اشاره می گردد.
نویسندگان
محمود شهبازی
استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه اراک
اصغر شهبازی
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عرب دانشگاه اصفهان