تحلیل ترجمه عربی شعر «باز باران» گلچین گیلانی توسط محمد نورالدین عبدالمنعم بر اساس نظریه هنجارهای گیدئون توری

ترجمه شعر، به دلیل پیچیدگی های معنایی، زیبایی شناختی و فرهنگی، یکی از چالش برانگیزترین حوزه های ترجمه به شمار می رود. انتقال لایه های معنایی و زیبایی های زبان اصلی به زبان مقصد، همواره با خطر از دست دادن اصالت و عمق مفاهیم همراه است. اشعار گلچین گیلانی، با درون مایه های احساسی و فرهنگی خاص، از جمله متونی است که در ترجمه به زبان عربی نیازمند دقت و توجه ویژه ای است. بررسی چگونگی انطباق این ترجمه ها با هنجارهای ترجمه شناسی می تواند به درک بهتری از میزان موفقیت آن ها در حفظ و انتقال این عناصر کمک کند. این پژوهش با رویکردی علمی و نقادانه، ترجمه عربی گزیده ای از اشعار گلچین گیلانی توسط محمد نورالدین عبدالمنعم را از منظر نظریه هنجارهای گیدئون توری بررسی می کند تا مشخص شود که آیا این ترجمه توانسته است تعادل میان پذیرش در فرهنگ مقصد و حفظ کفایت و وفاداری به متن اصلی را برقرار کند یا خیر. ترجمه ها در دو سطح اصلی نظریه توری، یعنی هنجارهای اولیه (پذیرش در فرهنگ مقصد) و هنجارهای ثانویه (کفایت در برابر متن مبدا) تحلیل شده اند. داده های مورد استفاده در این پژوهش، شامل نمونه هایی از اشعار گلچین گیلانی و ترجمه های آن ها توسط عبدالمنعم است. نتایج تحلیل نشان می دهد که ترجمه های عبدالمنعم در سطح هنجارهای اولیه، توانسته اند به خوبی با فرهنگ مقصد هماهنگ شوند، اما در سطح هنجارهای ثانویه، به ویژه در بازتاب دقیق مفاهیم و سبک شعری گلچین گیلانی، کاستی هایی مشاهده می شود. این پژوهش تاکید می کند که رعایت هنجارهای توری در ترجمه اشعار می تواند به بهبود کیفیت ترجمه ها و افزایش هم خوانی با متن مبدا کمک کند.

کلیدواژه ها:

ترجمه شعر ، گلچین گیلانی ، محمد نورالدین عبدالمنعم ، نظریه هنجارهای توری ، نقد ترجمه