بازکاوی شگردهای زبانی قرآن در توصیف اهل ایمان با تکیه بر سطح توصیف نظریه فرکلاف (مطالعه موردی: سوره بقره)

ظهور دین اسلام در سرزمین جزیرهالعرب با نزول تدریجی قرآن و رسالت رسول گرامی اسلام آغاز شد. هدف اصلی این رویداد بزرگ بشری، هدایت انسان ها به سمت توحید و یکتاپرستی بود؛ امری که تنها با قدم زدن در شاهراه ایمان به پروردگار میسر می گردید. خداوند در سوره بقره به تفصیل و در موقعیت های گوناگون به ترسیم سیمای اهل ایمان پرداخته است. از آنجا که قرآن نمونه اعلای بلاغت و فصاحت به شمار می رود، جلوه های این شاخص ها در ساختار زبانی آیات قرآنی تبلور یافته است. واکاوی این ساختارها، لایه های پنهان معنایی آن را نمایان تر می سازد و خوانشگران را در فهم بهتر این کتاب آسمانی یاری می رساند. بدین منظور استفاده از شیوه های تحلیل گفتمان که نظریه ای پرکاربرد در مطالعات حوزه علوم انسانی شمرده می شود می تواند نتایج مطلوبی در این بررسی به دست دهد. نظریه های گفتمان در سیر تکاملی خود به نظریه تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف می رسد که اساس تحلیل متن را در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین بنا می نهد. از آنجا که شگردهای زبانی در ساختار متن پژوهش که همان آیات قرآن است در انواع گوناگونی از روابط واژگانی و نحوی و نیز ارزش های معنایی و صورت های بیانی بروز یافته است، می توان با استفاده از سطح توصیف نظریه تحلیل گفتمان نورمن فرکلاف به بررسی و تحلیل آیات سوره بقره در بازنمایی سیمای اهل ایمان پرداخت. پژوهش حاضر به شیوه توصیفی – تحلیلی و بر اساس یکی از سطوح الگوی فرکلاف صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

قرآن ، سوره بقره ، اهل ایمان ، تحلیل گفتمان ، فرکلاف