تحلیل نگاشت های استعاره های مفهومی هستی شناختی ازنوع « شی انگاری » در قرآن کریم

بررسی و تحلیل مفاهیم بلند وحیانی از منظر دیدگاه های زبان شناختی ، ساختار فکری قرآن کریم را برای ما می نمایاند و ما به فهم حقایق قرآنی رهنون می سازد . نظریه استعاره های مفهومی ، یک امکان زبانی برای مفهوم سازی پدیده ها و مفاهیم معنوی و انتزاعی قرآن کریم است، استفاده از این ابزار زبان شناختی در درک و فهم مقوله های قرآنی بسیار کارساز است. «شیء انگاری» یک نوع استعاره مفهومی هستی شناختی است که پدیده ها و مفاهیم را به مثابه یک شیء مادی مفهوم سازی کرده و به تصویر می کشد.ارتباط-های که قرآن کریم میان فضاهای مادی و معنوی فراهم می کند مخاطب را بی وقفه درگیر این ارتباط ها کرده و در اندیشه و فهم او تحول ایجاده کرده و جهان بینی او را در راستای جهان بینی توحیدی قرار می دهد. بر این اساس این مقاله به روش تصیفی- تحلیلی نمونه هایی از استعاره مفهومی هستی شناختی(وجودی) از نوع "شیئ انگاری" را در قرآن کریم مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است که نتایج حاصله نشان می دهد که « شیء آویزان صدادار » ( مذبذب) ، یک تصویر ناب و محسوس از صفات بی هدفی ، بی جهتی و سرگردانی منافقان را به نمایش می گذارد ، پاره نمودن طناب پیمان ، خیمه زدن ذلت و بدبختی بر روی کافران یهودی نمونه ای دیگر استعاره های مفهومی « شیء انگاری » در قرآن کریم است که این مفاهیم انتزاعی را به شکل خیلی ملموس و مادی به تصویر کشیده استتا در نظام مفهومی قرآن درک روشن و عمیقی از آنها در اختیار مخاطب قرار دهد.

کلیدواژه ها:

قرآن کریم ، استعاره مفهومی ، استعاره هستی شناختی (وجودی) ، « شیء انگاری »