صفات خبری از منظر مذاهب (اهل حدیث، معتزله، اشاعره، و امامیه)

صفاتی که خداوند متعال در قرآن کریم به خود نسبت داده است، بین متکلمان به صفات خبریه مشهور است. این صفات مجال بحث و اختلاف نظرهای مبنایی و عمیق را بین متکلمان ایجاد کرده است. برخورد با این دسته از صفات، سوالات زیادی را در ذهن دانشمندان کلام ایجاد کرده است؛ ازجمله اینکه آیا واقعا خداوند دارای این گونه از صفات هست یا نه؟ و آیا ظهور این صفات که در آیات، روایات و متون دینی آمده است، نسبت به خداوند به معنای لغوی است؟ آیا متبادر از این کلمات معانی دیگر است؟ در این مختصر به بررسی نظرات متکلمان با رویکرد ظاهرگرایی مطلق اهل حدیث، ظاهرگرایی مقید اشاعره، عقل گرایی معتزله (مووله) ، نقد مختصر دید گاه ها و درنهایت ژرف نگری امامیه و تعدادی از علمای مذاهب کلامی دیگر پرداخته شده است، در نهایت با تقسیم بندی ظواهر به تصوری(حرفی) و تصدیقی(جملی) به پرسش های فوق، پاسخ دقیق و منطقی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

صفات خبری ، اهل حدیث ، اشاعره ، مفوضه ، معتزله ، امامیه