نوجوانان دیجیتال: شکل دهی مجدد نوجوانی در ایران

تکنولوژی ها و فرهنگ دیجیتال بدون تردید زیست کودکان را بیش از هر گروه دیگری تحت تاثیر قرار داده و ارزشها و ماهیت متفاوتی به دوره زندگی آنها بخشیده است. پیشگامی نوجوانان در استفاده از فرهنگ دیجیتال، جهان زندگی متفاوتی را پیش روی آنها قرار داده و استقلال عمل و قدرت آنها را ارتقا می دهد. مقاله حاضر در سنت مطالعات فرهنگی و با استفاده از برخی پژوهش های کمی و کیفی بدنبال شناسایی عادت واره ها، ذهنیت ها و تجارب متفاوت برآمده از تجارب مجازی و دیجیتال جدید نوجوانان در ایران است. استدلال این است که رسانه های دیجیتال با ارتقا جایگاه نسلی نوجوانان آنها را در معرض تجاربی فشرده و متفاوت قرار می دهند که در نتیجه آن روابط آنها را با خویش، بزرگسالان (خانواده) و اجتماع اطراف را دستخوش تغییرات رادیکالی ساخته است. شبکه های اجتماعی اگر چه با با درگیر ساختن نوجوانان با تجارب مازاد شناختی، عاطفی و نیز با فراهم کردن جواز عبور از مرز بندی های مختلف فرهنگی و اخلاقی زندگی آنها را پیچیده تر و گاه با ابهام و دوسویگی بیشتری همراه ساخته است، با این حال در وجه مثبت، تراکم تجارب مجازی و دیجیتال ظرفیت خودآگاهی، بازاندیشی و نعهد و مسئولیت پذیری بیشتری را برای آنها مهیا می سازد.

کلیدواژه ها:

نوجوانی ، فرهنگ دیجیتال ، نسل دیجیتال ، شبکه های اجتماعی ، هوش مصنوعی