اثربخشی درمان گروهی طرحواره درمانی و روان پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP)، با مداخله بر نوع سبک دلبستگی و تنظیم روابط و هیجان در ارتباط با والدین، بر کیفیت و پیشبرد روابط عاطفی در دختران و پسران مجرد ۳۵ تا ۴۵ ساله شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی طرحواره درمانی و روان پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) بر سبک دلبستگی، تنظیم روابط و هیجان در ارتباط با والدین و کیفیت روابط عاطفی در دختران و پسران مجرد ۳۵ تا ۴۵ ساله شهر تهران انجام شد. این تحقیق کاربردی و به روش آزمایشی از نوع پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل صورت گرفت. جامعه آماری شامل کلیه افراد مجرد در محدوده سنی مذکور بود و نمونه ای به حجم ۳۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس و داوطلبانه انتخاب شد که در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (هازن و شیور، ۱۹۸۷)، پرسشنامه تنظیم هیجان (گراس و جان، ۲۰۰۳)، پرسشنامه ادراک رابطه با والدین (بنت، ۲۰۰۲) و پرسشنامه کیفیت روابط (پیرس و همکاران، ۱۹۹۱) بود. روایی ابزارها از طریق روایی محتوا و صوری و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ ۰. ۸۳ تایید شد. مداخلات درمانی در قالب جلسات گروهی طرحواره درمانی (۱۰ جلسه)، روان پویشی فشرده کوتاه مدت (۱۲ جلسه) و جلسات عمومی گروهی (۸ جلسه) اجرا گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری شامل تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در بخش آمار توصیفی، میانگین و انحراف معیار متغیرها گزارش شد و در بخش آمار استنباطی، نتایج آزمون کولموگروف–اسمیرنوف نشان داد توزیع داده ها نرمال است. یافته ها نشان داد درمان گروهی طرحواره درمانی و روان پویشی فشرده کوتاه مدت به طور معناداری موجب بهبود سبک دلبستگی، تنظیم روابط و هیجان در ارتباط با والدین و ارتقای کیفیت روابط عاطفی شد. در نتیجه، این مداخلات توانستند به عنوان رویکردهای موثر در بهبود روابط عاطفی و هیجانی افراد مجرد در این گروه سنی مورد تایید قرار گیرند و زمینه ای برای ارتقای سلامت روانی و اجتماعی آنان فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت ، سبک دلبستگی ، تنظیم هیجان ، روابط با والدین ، کیفیت روابط عاطفی.