تاثیر دستورالعمل خستگی بر هم انقباضی عضلات مچ و زانو طی راه رفتن در افراد دارای بازسازی آسیب رباط صلیبی قدامی همراه با پای پرونیت

مقدمه: پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از شایع ترین آسیب ها در طول فعالیت های ورزشی است. بر اساس این، هدف از پژوهش حاضر تاثیر دستورالعمل خستگی بر هم انقباضی عضلات مچ و زانو طی راه رفتن در افراد دارای بازسازی آسیب رباط صلیبی قدامی همراه با پای پرونیت بود. مواد و روش­ها: مطالعه از نوع نیمه تجربی و آزمایشگاهی است. جامعه آماری شامل ۱۵ مرد ACLR به همراه پای پرونیت و ۱۵ مرد سالم است. افراد دارای آسیب رباط صلیبی قدامی ۴ تا ۸ ماه پیش از مطالعه، عمل جراحی رباط صلیبی قدامی را به صورت یک طرفه انجام داده بودند. در این حین، فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی ثبت شد؛ سپس دستورالعمل خستگی انجام گردید و پس از آن، مجدد داده های فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی در حین راه رفتن ثبت شد. برای تحلیل داده های آماری نیز از آزمون آنالیز واریانس دوسویه با اندازه های تکراری استفاده گردید. همه تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS vol.۲۶ صورت گرفت. یافته­ های پژوهش: اثر عامل زمان در مقادیر هم انقباضی عمومی مچ پا طی فاز پاسخ بارگذاری (P=۰.۰۰۳؛ d=۰.۳۲۹)، فاز اتکا (P=۰.۰۲۳؛ d=۰.۲۱۲) و فاز پیشروی (۰.۰۰۱>P؛ d=۰.۸۶۵) راه رفتن از نظر آماری اختلاف معناداری داشت. با توجه به نتایج، اثر عامل گروه مقادیر هم انقباضی عمومی زانو طی فاز پاسخ بارگذاری (P=۰.۰۰۱؛ d=۰.۳۷۷) و فاز اتکا (P=۰.۰۴۴؛ d=۰.۱۷۲) راه رفتن از نظر آماری اختلاف معناداری نشان داد. اثر عامل گروه مقادیر هم انقباضی جهت دار زانو طی فاز اتکای راه رفتن از نظر آماری اختلاف معناداری داشت (P=۰.۰۲۲؛ d=۰.۲۱۵). اثر عامل گروه مقادیر هم انقباضی جهت دار مچ پا طی فاز پاسخ بارگذاری راه -رفتن از نظر آماری اختلاف معناداری نشان داد (P=۰.۰۱۳؛ d=۰.۲۵۱). بحث و نتیجه گیری: به صورت کلی، هم انقباضی در مفصل زانو و مچ پا در افراد ACLR و پای پرونیت کمتر است و خستگی این کاهش را می تواند افزایش دهد. این روند می تواند موجب کاهش ثبات مفصلی، تغییر الگوی راه رفتن و حتی بروز آسیب در این افراد شود.

کلیدواژه ها:

Balance ، Stability ، Gait Pattern ، Anterior Cruciate Ligament ، Pronated Foot ، تعادل ، ثبات ، الگوی راه رفتن ، رباط صلیبی قدامی ، پای پرونیت