بررسی جایگاه عرف و معضلات آن در مراحل اولیه ازدواج (نامزدی) در فقه امامیه و حنفیه

ازدواج و تشکیل خانواده، پیمان مقدسی است که بین زن و شوهر صورت میگیرد و موجب رشد، تکامل و بقای نسل بشر میشود. چنانچه خداوند ضمن آیه ۲۱سوره روم به آن اشاره کرده است. یکی از مقدمات مرسوم قبل از ازدواج، مرحله ای به نام نامزدی است که یک عمل عرفی بوده و در فرهنگ های مختلف برخوردها و چالش های متفاوت وجود دارد. با توجه به اینکه به صرف عمل عرفی نامزدی، علقه زوجیت ایجاد نمیشود، لذا در صورت ایجاد ارتباط عاطفی و جنسی بین دو فرد، افراد دچار چالش و معضل میشوند، چرا که این ارتباط نه رسمیت قانونی دارد و نه رسمیت شرعی. این پژوهش به روش تحلیلی- توصیفی در پی آن است که غیرشرعی و غیرقانونی بودن این روابط را با توجه به مستندات شرعی و قانونی بیان کرده و به بررسی جایگاه عرف در مراحل اولیه ازدواج (نامزدی) از منظر فقه و چالشهای آن در ایران و افغانستان بپردازد. با توجه به اینکه فقه رسمی در کشور افغانستان، فقه حنفی و در کشور ایران، فقه امامیه است، لذا بررسی فقهی مربوط به فقه حنفی و امامیه خواهد بود.

کلیدواژه ها:

عرف ، نامزدی ، مراحل ازدواج ، فقه ، افغانستان