بررسی فقهی «آموزش هویت یابی جنسی به کودکان»

«آموزش جنسی» بخش مهمی از تربیت جنسی است. این نوع آموزش، در راستای افزایش دانش، آگاهی و ارتقای مهارت متربیان در امور جنسی و جنسیتی آنان صورت می گیرد. یکی از مولفه های «شناختی» در آموزه های جنسی، «هویت جنسی» است. تعلیم مسایلی به کودکان برای شناخت هویت خویش، شاکله اصلی نقش پذیری جنسی آنان را شکل می دهد. بر اساس یافته های پژوهش های تجربی، آموزش جنسی در هویت یابی جنسی موثر است و تعلیم آموزه های جنسی برای هویت یابی جنسی کودکان ضروری است. عدم تدوین پژوهشی مبتنی بر فقه اهل بیت علیهم السلام و نیز نبود برنامه ای جامع برای ارائه آموزش جنسی جهت انتقال محتوای آموزشی مناسب والدین و مربیان را دچار سردرگمی کرده است. پژوهش حاضر به روش اجتهادی و گردآوری کتابخانه ای احکام مرتبط با تعلیم آموزه هویت یابی جنسی در دوره کودکی از دیدگاه فقه اهل بیت علیهم السلام را بررسی و حکم آن را از ادله عامه [قواعد عامه] و خاصه قرآن و سنت و نیز ادله عقلی استخراج نموده است. بر اساس روش استدلالی مذکور و به مقتضای ادله و قواعد عامه و نیز ادله خاصه، تعلیم در راستای هویت یابی جنسی کودکان، حداقل رجحان ندبی دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش جنسی ، تربیت جنسی ، انحراف جنسی ، هویت جنسی ، کودک