کاربرد هوش مصنوعی در توسعه بازی های بومی و محلی کشور ایران

در دنیای مدرن، بازی های بومی و محلی با چالش های قابل توجهی مواجه شده اند. با گسترش سریع بازی های دیجیتال و جهانی شدن سرگرمی ها، بازی های بومی و محلی که تا دیروز بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ مردم بودند؛ امروزه به راحتی از دایره توجه خارج شده اند. همچنین، تغییرات سبک زندگی، مهاجرت ها و شتاب گیری روند شهری شدن، موجب کاهش تعاملات اجتماعی در جوامع محلی و کمرنگ شدن فضای بازی های گروهی و سنتی شده است. در این شرایط، هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک ابزار فناورانه به یاری بازی های بومی و محلی بیاید. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی کاربردهای هوش مصنوعی در توسعه بازی های بومی و محلی کشور ایران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه شرکت کننده در پژوهش، خبرگان مرتبط با موضوع بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختار یافته بود و تجزیه وتحلیل اطلاعات در نرم افزار مکس کیو دی ای نسخه ۲۰۲۰ انجام شد. طبق یافته های پژوهش، ۸۳ مضمون فرعی در قالب ۱۰ مضمون اصلی شبیه سازی و مدل سازی بازی ها، تحلیل و بهینه سازی طراحی بازی، شخصی سازی تجربه بازیکن، نوآوری در طراحی بازی های بومی، پشتیبانی از تعاملات اجتماعی بازیکنان، آموزش و راهنمایی هوشمند بازیکنان، مدیریت و توسعه زیرساخت های بازی، پیش بینی و تحلیل روندهای آینده، پایداری و حفاظت از میراث فرهنگی بازی ها، بهبود تعاملات بین المللی در بازی ها، شناسایی شدند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی با ایفای نقش در مضامینی مانند شبیه سازی بازی ها، تولید محتوای بومی و حفاظت از میراث فرهنگی، به حفظ و گسترش پایدار بازی های بومی و محلی ایران در سطح ملی و بین المللی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

بومی محلی ، جامعه ، فرهنگ ، هوش مصنوعی ، زیرساخت های بازی