تاثیر آموزش مبتنی بر هوش هیجانی بر بهبود عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش هیجانی بر عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی بود. پژوهش با روش شبه تجربی و طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهر شیراز بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه هوش هیجانی بار-آن، آزمون های استاندارد عملکرد تحصیلی (ریاضی و علوم) و چک لیست رفتار اجتماعی معلم بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای آموزش هوش هیجانی (شامل خودآگاهی، مدیریت احساسات، همدلی و مهارت های ارتباطی) دریافت کردند، درحالی که گروه کنترل برنامه درسی عادی را دنبال کردند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس یک طرفه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش هوش هیجانی به طور معناداری عملکرد تحصیلی (p<۰.۰۵) و رفتار اجتماعی (p<۰.۰۱) دانش آموزان گروه آزمایش را بهبود بخشید. میانگین نمرات تحصیلی گروه آزمایش از ۱۵.۲ به ۱۷.۸ و امتیاز هوش هیجانی از ۶۰.۵ به ۷۵.۳ افزایش یافت، درحالی که گروه کنترل تغییرات ناچیزی داشت. این یافته ها بر اهمیت گنجاندن آموزش هوش هیجانی در برنامه های درسی تاکید دارند و پیشنهاد می کنند که این آموزش ها می توانند به بهبود کیفیت آموزش و کاهش مشکلات رفتاری در مدارس کمک کنند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، رفتار اجتماعی ، آموزش مبتنی بر هوش هیجانی ، دانش آموزان ابتدایی