طراحی و اثربخشی محیط متاورس آموزشی ساده شده بر رشد مهارت همدلی در دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی

در عصر فناوری های نوظهور، متاورس پتانسیل فوق العاده ای برای تحول در آموزش و پرورش دارد. این پژوهش با هدف طراحی و سنجش اثربخشی یک محیط متاورس آموزشی ساده شده بر رشد مهارت همدلی در بین دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر اصفهان انجام شد. این مطالعه از نوع تحقیقات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از بین آنها، ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵۰ نفر) و کنترل (۱۵۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقه ای در محیط متاورس آموزشی طراحی شده که شامل سناریوهای تعاملی و نقش آفرینی برای تقویت همدلی بود، شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش های رایج خود را دریافت نمودند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سنجش همدلی کودکان (CARE) و یک چک لیست مشاهده ساختاریافته بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و با نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون، بین میانگین نمرات پس آزمون مهارت همدلی در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی داری وجود دارد (۰. ۰۰۱>p). به عبارت دیگر، محیط متاورس آموزشی طراحی شده به طور معناداری منجر به افزایش نمرات مهارت همدلی در گروه آزمایش شد. یافته های این تحقیق حاکی از آن است که به کارگیری محیط های متاورس آموزشی ساده شده و هدفمند می تواند به عنوان یک راهبرد نوآورانه و موثر در برنامه درسی، برای پرورش مهارت های اجتماعی-عاطفی از جمله همدلی در دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

متاورس آموزشی ، مهارت همدلی ، دانش آموزان ابتدایی ، طراحی محیط یادگیری ، واقعیت مجازی ، روش تحقیق کمی.