بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی سازمان پژوهش محور مدیریت منابع انسانی و سرمایه فکری بر عملکرد محیطی با نقش میانجی نوآوری و استراتژی محیطی (مورد مطالعه: مرکز تحقیقات راه مسکن شهرسازی استان تهران)

این پژوهش به بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی سازمان پژوهش محور مدیریت منابع انسانی و سرمایه فکری بر عملکرد محیطی با نقش میانجی نوآوری و استراتژی محیطی می پردازد. با وجود مطالعات پیشین که عملکرد سازمان را متاثر از مسئولیت اجتماعی می دانند، نتایج این رابطه هنوز قطعی نیست. در فضای رقابتی، کنونی علاوه بر سودآوری، پاسخگویی به تاثیرات زیست محیطی نیز ضروری است. این تحقیق از نوع کاربردی و با روش توصیفی-پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل ۲۷۰ نفر از کارشناسان و مدیران مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی است که با استفاده از جدول مورگان، ۱۵۹ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها از طریق منابع کتابخانه ای و پرسشنامه های معتبر جمع آوری شده است. در آمار استنباطی پس از بررسی پایایی و روایی پرسشنامه، نرمال بودن داده ها با آزمون کلموگروف-اسمیرنوف و همچنین فرضیه ها با مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار لیزرل تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که دو فرضیه مبنی بر تاثیر مسئولیت اجتماعی بر عملکرد محیطی با نقش میانجی گری نوآوری دارای تاثیر نیست. بیشترین تاثیرات مربوط به مدیریت منابع انسانی بر نوآوری با میزان ۰.۷۹ و سرمایه فکری بر عملکرد محیطی با میزان ۰.۸۴ می باشد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی سازمان ، پژوهش محور ، مدیریت منابع انسانی ، سرمایه فکری ، عملکرد محیطی ، نوآوری ، استراتژی محیطی