بررسی نقش سواد تربیتی والدین در یادگیری پایدار دانش آموزان در عصر دیجیتال

عصر دیجیتال، سواد تربیتی والدین به عنوان عاملی کلیدی در تضمین یادگیری پایدار دانش آموزان مطرح است. این پژوهش با رویکرد نظری تحلیلی به بررسی مفهومی و تبیینی نقش سواد تربیتی والدین در فرآیند یادگیری پایدار می پردازد. با تحلیل نظریه های مشارکت والدین، خودتعیین گری یادگیری، اجتماعی و سرمایه فرهنگی، ارتباط بین دانش، مهارت و نگرش والدین با عملکرد شناختی، انگیزشی و هیجانی دانش آموزان شناسایی شده است. یافته ها حاکی از آن است که والدینی با سواد تربیتی بالا، محیط یادگیری حمایت گر و فعال ایجاد می کنند که موجبات خودتنظیمی، انگیزش درونی و درگیری شناختی فرزندان را فراهم می سازد. همچنین، ادغام سواد رسانه ای با سواد تربیتی در فضای دیجیتال نقش محافظتی و تسهیل گری والدین در یادگیری را تقویت می کند. این پژوهش با تاکید بر اهمیت ارتقای سواد تربیتی از طریق آموزش های هدفمند و سیاست گذاری های نظام مند، راهکارهای کاربردی در حوزه خانواده، مدرسه و نهادهای آموزشی ارائه می دهد. نتایج حاکی از آن است که تقویت سواد تربیتی والدین به عنوان یک استراتژی موثر برای بهبود کیفیت و عدالت آموزشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

سواد تربیتی ، والدین یادگیری ، پایدار عصر دیجیتال ، خودتنظیمی یادگیری ، سرمایه فرهنگی