رابطه سببیت در مسئولیت قراردادی از منظر فقه اسلامی و حقوق ایران

بررسی رابطه سببیت و احراز آن به عنوان رکن مهم در تحقق مسئولیت قراردادی، از دیرباز مورد تدقیق و امعان نظر بزرگان حقوقی جهان و همچنین فقهای اسلامی بوده است. اما بررسی ابعاد دقیق آن در حقوق ایران با عنایت به فقه اسلامی که منبعی گرانسنگ در جهت تدوین قانون مدنی بوده ما را به ظرافت هایی آشنا می نماید که سرانجام باعث فهم دقیق تر سایر نظریات این حوزه همچون نظریه قابلیت انتساب در مسئولیت قراردادی خواهد شد. اقوال متعدد و بسیاری که در این موضوع مورد تدقیق و مباحثه قرار می گیرند، آنقدر مهم و تاثیر گذار هستند که بی شک نتیجه بسیاری از دعوای مدنی و جزایی ما را تحت شعاع خود قرار خواهند داد. در خصوص احراز رابطه سببیت برای تحقق مسئولیت قراردادی، در بسیاری از موارد متخلف یک نفر است و حوادث دیگری در نقض قرارداد وجود ندارد ما با مشکل چندانی برای احراز این رابطه روبرو نخواهیم بود اما هرگاه حوادث گوناگونی چه قوی و چه ضعیف سبب نقض قرارداد شود که در بسیاری از موارد اینگونه است احراز این رابطه بسیار سخت و دشوار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مسئولیت قراردادی ، رابطه سببیت حقوق ، ایران ، فقه اسلامی