نابرابری های اجتماعی و آسم دوران کودکی در شهر تهران: یک مطالعه مقطعی بر روی ۳۰۰ کودک

زمینه و هدف: آسم یکی از شایع ترین بیماری های مزمن در میان کودکان است و شواهد جهانی نشان می دهد که شیوع و شدت آن تحت تاثیر عوامل اجتماعی و محیطی قرار دارد. با این حال، نقش نابرابری های اجتماعی در توزیع آسم کودکان در شهرهای بزرگ خاورمیانه کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط میان محرومیت اجتماعی و شیوع و شدت آسم در میان کودکان شهر تهران انجام شد. روش پژوهش: این مطالعه مقطعی بر روی ۳۰۰ کودک ۶ تا ۱۲ ساله از مناطق مختلف شهر تهران انجام شد. شرکت کنندگان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از مدارس دولتی در مناطق با سطوح مختلف توسعه اجتماعی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد ISAAC و پرسشنامه عوامل اجتماعی جمع آوری شد. شاخص محرومیت اجتماعی بر اساس درآمد خانوار، تحصیلات والدین، تراکم مسکن، کیفیت مسکن، مواجهه با دود دخانیات، آلودگی هوای محله و دسترسی به خدمات مراقبت سلامت محاسبه شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. یافته ها: شیوع علائم آسم ۱۸ درصد بود. کودکانی که در خانوارهای با وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، شرایط مسکن متراکم، مواجهه با دود دخانیات و نزدیکی به مناطق پرترافیک زندگی می کردند، احتمال بیشتری برای بروز علائم آسم داشتند. همچنین، سطح پایین تحصیلات والدین و دسترسی محدود به خدمات مراقبت سلامت با کنترل ضعیف تر بیماری مرتبط بود. نتیجه گیری:

کلیدواژه ها:

childhood asthma ، social inequalities ، socioeconomic status ، deprivation ، housing ، air pollution ، microbiome ، epigenetics ، health-care access ، health equity