تبیین الگوی توسعه منابع انسانی بخش صنعت: رویکرد تاب آوری سازمانی مبتنی بر مولفه های اقتصاد مقاومتی

این تحقیق با هدف تبیین مدل مطلوب توسعه منابع انسانی در بخش صنعت استان آذربایجان غربی با رویکرد تاب آوری سازمانی مبتنی بر مولفه های اقتصاد مقاومتی انجام شد. در شرایط اقتصادی کنونی، توسعه منابع انسانی همراستا با اهداف اقتصاد مقاومتی برای ارتقای تاب آوری و رقابت پذیری ضروری بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، آمیخته ای از روش های توصیفی، اکتشافی و کیفی – کمی بود. پژوهش در سه مرحله اجرا شد: در مرحله نخست، با روش فراترکیب ۲۱۹ منبع علمی بررسی و ۴۵ مقاله معتبر (۲۴ فارسی و ۲۱ انگلیسی) به عنوان نمونه نهایی انتخاب گردید و ۱۸ کد اولیه استخراج شد. در مرحله دوم، برای بومی سازی مدل، از نظرات ۱۵ نفر خبرگان دانشگاهی و صنعتی با استفاده از ضریب هماهنگی کندال استفاده شد. در مرحله سوم، همان ۱۵ خبره در تحلیل معادلات ساختاری – تفسیری (ISM) مشارکت داشتند تا روابط علی عوامل شناسایی شده تعیین شود. یافته های فراترکیب و دلفی فازی منجر به شناسایی ۲۵ عامل نهایی شد که عواملی چون «فناوری اطلاعات در منابع انسانی» (۰.۸۱۹)، «شایسته سالاری» (۰.۸۱۸)، «حمایت سازمانی» (۰.۷۹۳) و «تخصص و تجربه» (۰.۷۸۴) بالاترین اهمیت را کسب کردند. نتایج پژوهش نشان داد که توسعه منابع انسانی در چارچوب اقتصاد مقاومتی، مستلزم توجه هم زمان به عوامل سازمانی، فرهنگی، اقتصادی و فناورانه است. مدل پیشنهادی می تواند راهنمایی عملی برای سیاست گذاران و مدیران صنعتی جهت ارتقای تاب آوری و رقابت پذیری باشد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد مقاومتی ، توسعه منابع انسانی ، فراترکیب ، خبرگان ، معادلات ساختاری – تفسیری ، تاب آوری سازمانی