اعتیاد به مواد مخدر: سمپتوم یا اختلال؟ یک مطالعه مروری

مصرف مواد مخدر و اعتیاد و وابستگی به آن در حد رسیدن به وضعیت سوء مصرف درمیان جوامع بشری، چرا و از چه زمانی و چگونه شروع شده است؟ چرا بعضی از انسانها در صدد رهایی از حالت طبیعی زیست خود می باشند، آیا تعارضاتی در میان هست که امکان یک زیست سازگارانه را از آنها سلب می کند؟ آیا این انسانها بدنبال کشف حقیقتی هستند یا در صدد گریز از واقعیتی تلخ که در حالتی طبیعی توان تحمل آن را ندارند؟ و اینکه چرا اساسا درصدی از انسانها دچار این عارضه ناشناخته می شوند؟ در این میان سوالی که قابل طرح است اینکه چرا این معضل ریشه های جوامع انسانی همچنان به عنوان یک معضل پیچیده در عرصه زندگی انسانها باقی مانده و هر روز هم شکل پیچیده تری به خود می گیرد؟ جوامع بشری با معضلات بسیاری در طول عمر خود روبرو بوده که هر کدام از آنها را با اتکا به انواع فنون و روش ها از مسیر زندگی خود بر کنار کرده، اما چرا انسان در خصوص این عارضه تا به این حد عاجز و درمانده شده است، حتی مخوف ترین بیماری قرون و اعصار اخیر یعنی بیماری ایدز که سال ها برای جامعه علمی و بهداشتی ناشناخته بود بالاخره در تقابل با دانش و خرد انسانی تاب آوری نداشت، اما اعتیاد همچنان لاعلاج و کشنده و خانمان سوز در عرصه زندگی انسان می تازد. آیا دلیل آن ناشناختگی این عارضه برای بشر و جوامع علمی و فرهنگی و اجتماعی دنیا نیست؟ آیا وقت آن نرسیده است که به این ناشناختگی اقرار کرده و برنامه های مواجهه و مقابله با این عارضه را برپایه ناشناختگی آن برنامه ریزی کنیم؟ فارغ از رویکردهای مختلفی که در خصوص برداشت از معضل اعتیاد وجود دارد که عمدتا در چهار رویکرد تحت عناوین -۱ مدل اخلاقی. ۲- مدل طبی. ۳- مدل اصلاحی ۴۰- مدل همایش ملی پژوهش های نوین در حوزه روانشناختی اجتماعی و جمعیت شناسی National Conference of New Researches in Social Psychology and Demography داوطلبانه. که هر کدام نقطه نظرات خود را در خصوص این عرضه اعلام کرده اند، تحقیق حاضر با تکیه بر تجربه زیستی اعضای انجمن معتادان گمنام از زاویه ای دیگر و تا حدودی نزدیک به مدل طبی رویکرد نگرش به اعتیاد، به بررسی ماهیت اعتیاد پرداخته است.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، مصرف مواد مخدر سمپتوم ، اختلال ، انجمن معتادان گمنام