مقایسه دو نوع روش آموزشی تمرین هدفمند و بازی هدفمند بر یادگیری مهارت های حرکتی با تاکید بر ایده اختصاصی سازی و تنوع بخشی آموزشی

مقدمه: در این پژوهش به بررسی تاثیر تمرین هدفمند فوتبال، والیبال و بسکتبال و بازی هدفمند بر یادگیری مهارت های حرکتی منتخب سه رشته با تاکید بر ایده اختصاصی سازی و تنوع بخشی ورزشی در پسران ۱۰ الی ۱۲ ساله پرداخته شده است.

مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه تجربی، کاربردی و با چهار گروه آزمایشی بود. تعداد ۱۲۰ نفر از دانش آموزان کلاس چهارم و پنجم ابتدایی به صورت تصادفی در چهار گروه تمرین هدفمند والیبال، تمرین هدفمند فوتبال، تمرین هدفمند بسکتبال و بازی هدفمند قرار گرفتند. از شرکت کنندگان پیش آزمون مهارت های ورزشی ایفرد فوتبال، والیبال و بسکتبال گرفته شد و سپس شرکت کنندگان در هر گروه به اجرای برنامه های خود به مدت ۱۶ هفته و ۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۹۰ دقیقه پرداختند.

یافته ها: نتایج نشان داد که در مقایسه چهار گروه، گروه بازی هدفمند نسبت به سه گروه دیگر موجب رشد بیشتر مهارت های حرکتی می شود (P<۰/۰۵). گروه تمرین هدفمند والیبال موجب بهبود مهارت های دریبل فوتبال و دریبل و حرکت پای دفاعی بسکتبال شد. همچنین گروه تمرین هدفمند فوتبال موجب بهبود مهارت های دریبل و حرکت پای دفاعی بسکتبال گردید. اما گروه بسکتبال تنها موجب بهبود مهارت های حرکتی بسکتبال شد.

نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان دادند که مشارکت متنوع در تعدادی از ورزش ها، در طول مراحل اولیه رشد می تواند موجب تسهیل در رشد انگیزه درونی و ایجاد محیطی غنی برای رشد مهارت های حرکتی، شناختی و فیزیولوژیکی عمومی در ورزشکاران گردد.

کلیدواژه ها:

روش آموزشی ، تمرین هدفمند ، بازی هدفمند ، مهارت های حرکتی.