بررسی و تحلیل مبانی فقهی حقوقی امنیت در حوزه سلامت

مسئله امنیت همیشه از دغدغه های متفکران و اندیشمندان فقهی و حقوقی محسوب شده است و فقه شیعی که همواره مسیر زندگی انسان ها را بر اساس مصالح و منافع آنان پایه گذاری نموده است، نیاز به امنیت را همانند دیگر نیازهای بشری ضروری دانسته و حتی می توان گفت؛ نگاه فقه به امنیت نوعی نگاه ویژه است. یکی از حوزه های امنیت امنیت در حوزه سلامت میباشد. از این رو پرسش اصلی پژوهش حاضر عبارت است از اینکه « مبانی امنیت در حوزه سلامت از منظر فقه و حقوق موضوعه ایران چیست؟» برای پاسخ به این پرسش و البته پرسش های فرعی حول محور آن باید کتب فقهی، ادله فقهی و شرعی و مواد قانونی ایران مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. فرضیه پژوهش حاضر آن است که از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران امنیت در حوزه سلامت مساله ای بسیار مهم و از جمله وظایف اصلی حاکمیت و دولتها حمایت و تقویت ان است. یافته های ما حاکی از آن است که حق یادشده جزء حقوق بنیادین بشری محسوب می شود، لذا دولت ها بایستی با بهره گیری از همکاری های بین المللی و مسئولیت پذیری در خصوص این حق بشری، ظرفیت های اجرایی خود را برای تامین امنیت انسانی از طریق بهره مندی افراد جوامع بشری از چنین حقی افزایش دهند.نابرابریهای شدید سلامت، میتواند موجب بروز درگیری و به همین نحو، درگیریهای نظامی و مسلحانه، سلامت و نظام سلامت را به طرق مختلف تهدید میکنند، لذا همکاری دولتهادر حل بحرانهای سلامت، موجب تامین امنیت سلامت انسان میشود.روش تحقیق حاضر توصیفی تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای است

کلیدواژه ها:

امنیت ، سلامت ، نظم عمومی ، فقه- نظام حقوقی ایران