ببهینه سازی بستر کشت صنعتی برای تولید انبوه عامل مهارگرزیستیK۱۸ Trichoderma harzianum و فرمولاسیون آن برای مهار سفیدک سطحی خیار در شرایط گلخانه
محل انتشار: مجله آفات و بیماریهای گیاهی، دوره: 93، شماره: 1
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 88
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAEN-93-1_003
تاریخ نمایه سازی: 23 آبان 1404
چکیده مقاله:
استفاده از پسماندهای کشاورزی گزینه مناسبی برای تولید بستر زیست توده و حاملهای ارزان قیمت فرمولاسیون های دربردارنده Trichoderma به عنوان یک عامل کنترل زیستی میباشد. بهمنظور تولید بیومس جدایه قارچی K۱۸ T. harzianum از منابع مختلف کربن و نیتروژن شامل سبوس گندم، سبوس جو، سبوس برنج، پیت خام نیشکر، پیت خام نیشکر غنی شده با ملاس نیشکر، عصاره مخمر، عصاره سویا و اوره، استفاده شد. پس از ۲۱ روز نگهداری در انکوباتور در دمای ۲۵ درجه سلسیوس از بین ۱۵ بستر حاصل از ترکیب منابع کربن و نیتروژن مختلف، بیشترین جمعیت سلول زنده با ۱۰۷×۹/۸ کنیدیوم در هرگرم، در بستر حاوی سبوس گندم و عصاره مخمر مشاهده شد. برای تهیه فرمولاسیون قارچK۱۸ T. harzianum مواد کمکی (شامل گلیسرول و کربوکسی متیل سلولز) به دو حامل کائولین و پرلیت اضافه شدند. در پایان شش ماه نگهداری در دمای ۴ و ۲۴ درجه سلسیوس فرمولاسیونهای بر پایه کائولین به ترتیب با۵۱/۶ و ۰۷/۶ لگاریتم سلول زنده قارچ در هر گرم فرمولاسیون بالاترین میزان ماندگاری را داشتند. پایدارترین فرمولاسیون با زادمایه T. harzianum K۱۸ به منظور ارزیابی توانایی کنترل سفیدک پودری خیار در شرایط گلخانه بررسی شد. ۲۴ ساعت بعد از محلول پاشی با فرمولاسیون، گیاهان با بیمارگر مایه زنی شدند و شدت بیماری در روزهای ۵، ۱۰ و ۲۰ روز پس از مایهزنی، ارزیابی شد. نتایج نشان داد که بعد از ۲۰ روز، فرمولاسیون جدایه T. harzianum K۱۸ موجب کاهش شدت بیماری به میزان ۴۲/۴۵ درصد در مقایسه با شاهد شد. در پایان به نظر میرسد که فرمولاسیون جدایه قارچی T. harzianum K۱۸، می تواند به عنوان روشی موثر برای مهار زیستی سفیدک سطحی خیار استفاده شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لاچین مختارنژاد
استادیار، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
سمیرا شاملی
محقق بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش و ترویج کشاورزی گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
