بدن و آینه های پنهان: تحلیل کیفی نگرش دختران جوان مجرد تبریز به تصویر بدنی

تصور بدنی به احساسات، ادراکات و ارزیابی های فرد درباره ظاهر فیزیکی خود اشاره دارد. در عصر جهانی شدن و گسترش رسانه ها، توجه به بدن اهمیت ویژه ای یافته است. این پژوهش به دنبال بررسی عمیق نگرش دختران مجرد به تصویر بدنی آن ها است. این تحقیق به روش کیفی با مصاحبه نیمه ساخت یافته از ۲۰ دختر مجرد ۱۸ تا ۳۵ ساله تبریز انجام شده است. نمونه گیری به صورت هدفمند با درنظرگرفتن معیارهای جمعیت شناختی صورت گرفت. در این پژوهش از تحلیل مضمون برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد دختران جوان، به ویژه در موقعیت تجرد، میان پذیرش بدن خود و فشارهای اجتماعی در تنش هستند. رسانه ها با نمایش تصاویر غیرواقعی، مقایسه های اجتماعی را تشدید می کنند و موجب نارضایتی بدنی و کاهش اعتمادبه نفس می شوند. برخی افراد از طریق بازتعریف ارزش های شخصی و تمرکز بر سلامت از این چرخه خارج می شوند، اما تجربیات طرد اجتماعی اغلب به انزوا یا تمایل به تغییرات ظاهری منجر می شود. این فرایند نشان دهنده تاثیر عمیق عوامل اجتماعی و فرهنگی بر تصویر بدن و هویت فردی است. نگرش دختران مجرد تبریز به تصویر بدنی خود، پدیده ای چندوجهی است که تحت تاثیر عوامل فردی، اجتماعی و فرهنگی قرار دارد. این یافته ها نشان می دهد تصویر بدن نه تنها مفهومی فردی، بلکه محصول تعاملات پیچیده اجتماعی و فرهنگی است.

کلیدواژه ها:

اعتمادبه نفس ، پذیرش خود ، جراحی زیبایی ، زخم های تمسخر ، مقایسه اجتماعی