سنتز هیدروترمال نانوذرات Sn(Sb)O۲ و پوشش دهی الکتروفورتیک آن ها روی تیتانیوم خالص تجاری برای تخریب الکتروکاتالیستی متیلن بلو
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 138
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAME-45-1_002
تاریخ نمایه سازی: 21 آبان 1404
چکیده مقاله:
مقدمه و اهداف: آلودگی پساب های حاصل از صنایع نساجی، دارویی و کشاورزی، همواره یکی از مشکلات جدی در زمینه محیط زیست بوده است. با توجه به ساختار پیچیده آلاینده های موجود، روش های سنتی تصفیه آب اغلب موثر نبوده و یا کارایی پایینی دارند. روش الکتروکاتالیستی که یکی از فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته است، دارای قابلیت بسیار بالایی برای حذف آلاینده های آلی از پساب های صنعتی است. اکسید قلع، به طور ذاتی دارای خاصیت الکتروکاتالیستی مناسبی است که با اصلاح ساختاری می توان این ویژگی را در آن بهبود بخشید. مواد و روش ها: در این پژوهش، نانوذرات اکسید قلع دوپ شده با آنتیموان (Sn(Sb)O۲)، با استفاده از روش هیدروترمال سنتز شدند. بررسی های ریزساختاری ذرات توسط پراش پرتو ایکس، طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ و میکروسکوپ الکترونی روبشی انجام شد. این نانوذرات با استفاده از روش الکتروفورتیک روی زیرلایه های تیتانیوم خالص تجاری پوشش داده شد و خواص پوشش، توسط ارزیابی های سطحی و آزمون های الکتروشیمیایی (طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی و ولتامتری چرخه ای) بررسی شد. سپس عملکرد الکتروکاتالیستی آن ها با تخریب رنگ متیلن بلو از محلول های آبی، به عنوان آلاینده استاندارد، ارزیابی شد. یافته ها: نانوذرات Sn(Sb)O۲ به روش هیدروترمال سنتز و ساختار آن ها توسط آزمون های پراش پرتو ایکس، طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس و طیف سنجی تبدیل فوریه فروسرخ تایید شد. بررسی های سطح و ضخامت پوشش توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی، کیفیت بالای پوشش الکتروفورتیک را نشان دادند. نتیجه گیری: الکترود ساخته شده در مدت دو ساعت، بازده تخریب ۶۶ و ۸۹ درصد، به ترتیب در محلول های سدیم سولفات و پتاسیم کلرید حاوی ppm ۵ متیلن بلو نشان داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجید شیرویه
دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
کیوان رئیسی
دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
موسی فرهادیان
دانشکده مهندسی مواد، دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، آذربایجان شرقی، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :