بررسی تاثیر فضای سبز برمیزان رضایتمندی ساکنان مجتمع های بلند مرتبه مسکونی نمونه موردی چند مجتمع مسکونی در شهر اصفهان

با گذشت قرنها و تحول شکل زندگی بشر، فضای سبز و طبیعت همچنان به مثابه عنصری جدایی ناپذیر از زندگی انسان قلمداد می شود. عنصری که همیشه در طول زندگی، انسان موثر و حیاتی بوده است. در این پژوهش به بررسی بیش از پیش این عنصر حیاتی پرداخته شد. در گام نخست این پژوهش به مطالعه و شناخت تاثیرات حاصل از فضای سبز بر زندگی انسان پرداخته شد که نتایج حاصله حاکی از تاثیرات بسیار تعیین کننده ای است که عبارتند از تاثیرات روانشناختی، تاثیرات جامعه شناختی، تاثیرات فرهنگی. در پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-کمی و تحلیلی تلاش شده است که ضمن ارزیابی وضعیت موجود، اولویت های توسعه این فضاها در سطح مناطق شهر مشخص شود. نتایج نشان داد که طی یک دهه گذشته، سرانه فضای سبز شهری شهر اصفهان افزایش یافته است. ولی همزمان با این افزایش، سرانه اختلاف سرانه بین نواحی برخوردار و محروم از فضای سبز نیز به نحو چشمگیری افزایش یافته و عدم تعادل موجود در توزیع فضایی پارکهای شهری شدیدتر شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که توزیع کاربری فضاهای سبز در مناطق شهری اصفهان متعادل نمی باشد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، مجتمع های بلند مرتبه ، رضایتمندی ، مناطق شهر اصفهان