تاثیر فناوریهای تحول آفرین (مانند هوش مصنوعی و بلاکچین) بر فرآیند مدیریت استراتژیک در سازمانهای ایرانی

در سالهای اخیر شتاب تحولات فناوری به ویژه فناوریهایی مانند هوش مصنوعی و زنجیره بلوکی، ساختارها و شیوه های مدیریت راهبردی را در سازمانهای ایرانی دگرگون ساخته است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر فناوریهای تحول آفرین بر مراحل مختلف مدیریت راهبردی شامل، تدوین، اجرا و ارزیابی راهبردها در بستر سازمانهای ایرانی است. پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده های آن از طریق پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساختار یافته از میان ۲۱۵ نفر از مدیران و کارشناسان سازمانهای دولتی و خصوصی گردآوری گردید. یافتههای پژوهش نشان میدهد که استفاده از فناوریهای نوین یادشده موجب بهبود قابل ملاحظه ای در شفافیت، سرعت و دقت تصمیم گیریهای راهبردی شده و اجرای راهبردها را کارآمدتر نموده است. به کارگیری این فناوریها همچنین باعث ارتقای توان ارزیابی عملکرد، کاهش هزینه ها و افزایش اعتماد میان ذینفعان شده است. با این، حال چالشهایی چون مقاومت فرهنگی، کمبود نیروی انسانی متخصص، ضعف زیرساخت ها و نبود سیاستهای حمایتی کافی در مسیر پذیرش کامل این فناوریها قرار دارد. نتایج تحلیلهای آماری تایید میکند که رابطه مثبتی میان بهره گیری از فناوریهای تحول آفرین و بهبود مدیریت راهبردی در سازمانهای ایرانی وجود دارد، همچنین سطح آمادگی فناوری اطلاعات و فرهنگ سازمانی نقش مهمی در افزایش یا کاهش اثرگذاری این فناوریها بر شایستگیهای راهبردی ایفا می کند. بر همین اساس پیشنهاد میشود مدیران سازمانها با سرمایه گذاری در آموزش، تقویت زیرساختها، اصلاح سیاستهای داخلی و جلب حمایتهای کلان، راه را برای استقرار اثر بخش این فناوریها هموار سازند. پژوهش حاضر میتواند به عنوان الگویی بومی برای تصمیم گیرندگان و سیاستگذاران جهت تحول دیجیتال موفق در سازمانهای ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوریهای تحول آفرین هوش مصنوعی ، زنجیره بلوکی ، مدیریت راهبردی ، سازمانهای ایرانی