بررسی رابطه سلامت وجودی با شادکامی کارکنان دانشگاه آزاد اسلامی واحد الیگودرز

سلامت به عنوان فرایند پویا در ابعاد چهارگانه وجودی انسان از اهمیت بالایی برخوردار است و بدون توجه به بعد معنوی انسان نمی توان تنها با سلامت جسمی روحی و اجتماعی به تعریف کاملی از سلامت دست یافت. سلامت معنوی به عنوان حسی از متصل بودن، هماهنگی بین خود، دیگران، طبیعت و وجود متعالی است که از طریق یک فرایند رشد پویا و منسجم دستیافتنی بوده و منجر به شناخت هدف نهایی زندگی و معنایی زندگی می شود. مطالعه سازمان ها از منظر بحران به بررسی و تحلیل آن دسته از سازمان هایی که در مقابله با حوادث و رویدادهای بزرگ دچار فروپاشی شده اند می پردازد. تاب آوری به عنوان ظرفیت یک سازمان به منظور زنده ماندن، انطباق و رشد در برابر تغییرات اطلاق می شود. شادی و نشاط به عنوان یکی از ضروری ترین خواسته های فطری و نیازهای روانی، انسان نقش تعیین کننده ای در تامین سلامت فرد و جامعه داشته و از آنجا که شادی همواره با خرسندی، خوش بینی و امید و اعتماد همراه است، تواند نقش تسریع کننده ای در فرایند توسعه جامعه داشته باشد. تاب آوری به ظرفیت یک سازمان به منظور زنده ماندن، انطباق و رشد در برابر تغییرات اطلاق می شود. شادی و نشاط به عنوان یکی از ضروری ترین خواسته های فطری و نیازهای روانی، انسان نقش تعیین کننده ای در تامین سلامت فرد و جامعه داشته و از آنجا که شادی همواره با خرسندی، خوش بینی و امید و اعتماد همراه است، تواند نقش تسریع کننده ای در فرایند توسعه جامعه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سلامت معنوی ، تاب آوری ، شادکامی کارکنان