تاثیر رهبری دیجیتال بر رفتار نواورانه کارکنان با نقش میانجی تعهد عاطفی و توانمندسازی روانی و نقش تعدیلگری شخصیت فعال (مورد مطالعه کارکنان اداره آموزش و پرورش ناحیه ۴ شهر شیراز)

هدف از پژوهش حاضر تاثیر رهبری دیجیتال بر رفتار نواورانه کارکنان با نقش میانجی تعهد عاطفی و توانمندسازی روانی و نقش تعدیلگری شخصیت فعال می باشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به شیوه توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کارکنان اداره آموزش و پرورش ناحیه ۴ شهر شیراز به تعداد ۱۴۰ نفر بوده و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران به تعداد ۱۰۳ نفر و به شیوه تصادفی در دسترس می باشد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد ۳۴ سوالی شامل پرسشنامه های رهبری دیجیتال از زیک و همکاران (۲۰۱۹) با ۵ گویه، رفتار نوآورانه کارکنان از ژو و ژانگ (۲۰۲۰) با ۵ گویه، توانمندسازی روانی از ریچاردسون و همکاران (۲۰۲۱) با ۱۲ گویه، تعهد عاطفی از میهالاچ و میهالاچ (۲۰۲۱) با ۵ گویه، و شخصیت فعال از آلیکاج و همکاران (۲۰۲۱) با ۷ گویه بوده است. روایی ابزار پژوهش بر اساس صوری و سازه ای و پایایی بر اساس آلفای کرونباخ به میزان ۰.۷۹ تایید شده است. داده های گردآوری شده بر اساس تحلیل مسیر معادلات ساختاری در نرم افزار PLS تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد رهبری دیجیتال بر رفتار نوآورانه کارکنان با ضریب و مقدار بحرانی ۰.۷۳۶ و ۷.۳۶۵، مسیر رهبری دیجیتال بر توانمندسازی روانی با ضریب ۰.۵۵۴ و مقدار بحرانی ۵.۱۴۲، مسیر رهبری دیجیتال بر تعهد عاطفی با ضریب ۰.۱۲۰ و مقدار بحرانی ۴.۱۲۰ تاثیر دارد. همچنین رهبری دیجیتال بر توانمندسازی روانی با نقش تعدیلگری شخصیت فعال با ضریب مسیر ۰.۳۳۱، شخصیت فعال با ضریب مسیر ۰.۲۲۴ و مقدار بحرانی ۲.۱۳۰، و رهبری دیجیتال بر تعهد عاطفی با نقش تعدیلگری شخصیت فعال با ضریب مسیر ۰.۲۶۹ و مقدار بحرانی ۲.۷۴۸ تاثیر دارد. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که رهبری دیجیتال بر رفتار نوآورانه کارکنان با نقش واسطه توانمندسازی روانشناختی با مقدار ۱۰.۷۶۳ و رهبری دیجیتال بر رفتار نوآورانه کارکنان با نقش واسطه تعهد عاطفی با مقدار ۵.۶۱۶ تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری دیجیتال ، رفتار نواورانه کارکنان ، تعهد عاطفی ، توانمندسازی روانی ، شخصیت فعال