علل عدم پیوستن ایران به FATF

گروه ویژه اقدام مالی یک نهاد بین المللی است که به منظور مبارزه با پولشویی تامین مالی تروریسم و جرائم مالی سازمان یافته تاسیس شده است. پیوستن ایران به گروه ویژه اقدام مالی موضوعی پیچیده است که شامل عوامل مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی می شود. این نهاد با ایجاد تعامل و همکاری بین واحدهای اطلاعات مالی کشورها می کوشد بین ماهیت حساس افشای اطلاعات مالی و حفاظت از محرمانه بودن چنین افشاگری تعادل برقرار سازد و موارد مشکوک را پس از بررسی و تجزیه و تحلیل دقیق در واحد اطلاعات مالی کشورها حسب مورد به مراجع ذی صلاح برای تحقیقات پیگرد قانونی یا محاکمه گزارش کند. یکی از دلایل مهم عدم عضویت ایران در FATF، تحریم های بین المللی و انزوای اقتصادی است. تحریم های گسترده اعمال شده توسط ایالات متحده و برخی دیگر از کشورها بانک های خارجی را از همکاری با ایران منع کرده است. در چنین شرایطی اجرای اصلاحات مالی FATF در اولویت سیاست گذاری ایران قرار نگرفته است زیرا رفع تحریم ها به عنوان اقدامی فوری تر در نظر گرفته می شود. دلیل دیگر، عدم تصویب قوانین کلیدی مرتبط با FATF. به عنوان،نمونه ایران هنوز موفق به تصویب کنوانسیون پالرمو مبارزه با جرائم سازمان یافته (فراملی و کنوانسیون CFT مبارزه با تامین مالی تروریسم نشده است. در سال ۱۳۹۸، لایحه الحاق ایران به کنوانسیون CFT توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام رد شد این تصمیم با استناد به نگرانی های امنیتی و تاثیر احتمالی آن بر روابط منطقه ای ایران اتخاذ شد. مشکل اصلی اختلاف فاحش در تعریف تروریسم از نگاه FATF و ایران است. از نگاه FATF حزب الله لبنان، سپاه قدس، حماس، جهاد،اسلامی انصار الله و همه نیروهای مقاومت تروریست نامیده می شوند. نگرانی های سیاسی داخلی نیز از دیگر موانع عضویت ایران است برخی جناحهای سیاسی معتقدند شفافیت تراکنش های مالی ممکن است به افشای منابع تامین مالی گروه های منطقه ای مرتبط با ایران منجر شود و موقعیت ژئوپلیتیک کشور را تضعیف.کند در نهایت نبود زیرساخت های مناسب بانکی نیز از موانع اصلی عضویت ایران در FATF محسوب می شود سیستم بانکی ایران فاقد سازوکارهای پیشرفته برای شناسایی، ردیابی و گزارش دهی تراکنش های مشکوک است.

کلیدواژه ها:

FATF ، پولشویی ، تروریسم ، تحریم ها ، اصلاحات مالی ، تصویب قوانین ، تروریسم ، شفافیت مالی ، تراکنش های مالی ، زیرساخت های بانکی