تعهد به دادن اطلاعات در قراردادهای مصرف در حقوق ایران و انگلستان

تعهد به دادن اطلاعات در قراردادهای مصرف یکی از مبانی کلیدی حمایت از مصرف کنندگان در نظام های حقوقی ایران و انگلستان است. این تعهد بر اساس اصول شریعت و قوانین، موضوعه به ویژه قانون حمایت از حقوق مصرف کنندگان و قانون تجارت الکترونیک مورد توجه قرار گرفته است. هدف اصلی از این تعهد جلوگیری از تقلب، فریبکاری و نابرابری اطلاعاتی است که ممکن است به ضرر مصرف کنندگان تمام شود. در نظام حقوقی ایران، نقض این تعهد می تواند ضمانت اجراهایی مانند جبران خسارت، فسخ قرارداد و حتی اعمال مجازات کیفری را به همراه داشته باشد. در مقابل، حقوق انگلستان با تاکید بر اصول انصاف قراردادی و شفافیت اطلاعات، تعهد به ارائه اطلاعات را به طور جامع در قوانین مصرف کننده، به ویژه قانون حقوق مصرف کننده، ۲۰۱۵ گنجانده است. تفاوتهای میان این دو نظام حقوقی عمدتا ناشی از تفاوت در مبانی نظری و رویکردهای حقوقی است؛ در حالی که حقوق ایران بیشتر متاثر از اصول فقهی و سنتی است، حقوق انگلستان رویکردی عمل گرایانه و تطبیقی تر دارد. با این حال هر دو نظام بر اهمیت شفافیت و حمایت از مصرف کنندگان به عنوان یک اصل بنیادین تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

قرارداد مصرف ، اطلاع رسانی پیش قرارداد ، حقوق ایران ، حقوق انگلستان