نقش شبکه های اجتماعی در رفتار خشونت آمیز و بزهکاری نوجوانان روستای زلیخا شهرستان بوئین زهرا

با گسترش فزاینده شبکه های اجتماعی، نگرانی ها در مورد تاثیر آن ها بر رفتار نوجوانان، به ویژه درزمینه خشونت، افزایش یافته است. اگرچه تحقیقات زیادی در مناطق شهری انجام شده، اما تجربه نوجوانان روستایی در مناطق محروم کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش به بررسی تجربیات نوجوانان روستای زلیخا از تاثیر شبکه های اجتماعی بر رفتارهای خشونت آمیز می پردازد. روش پژوهش، به روش کیفی و با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. شرکت کنندگان شامل ۲۴ نوجوان ۱۳ ساله (۱۰ دختر و ۱۴ پسر) از روستای زلیخا در استان قزوین بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شدند. تحلیل داده ها منجر به استخراج شش مضمون اصلی شد: ۱. عادی سازی خشونت از طریق الگوبرداری از محتوا، ۲. تبدیل فضای مجازی به عرصه ای برای درگیری و قلدری، ۳. نقش محوری نظارت و هدایت خانوادگی، ۴. نقش دوگانه حمایت اجتماعی و همسالان، ۵. تشدید اضطراب و تنهایی ناشی از مقایسه اجتماعی و ۶. تاثیر تشدیدکننده محرومیت جغرافیایی و کمبود امکانات. یافته ها نشان می دهند که شبکه های اجتماعی در بافت یک جامعه روستایی محروم، می توانند به عنوان یک عامل خطر برای تقویت نگرش ها و رفتارهای خشونت آمیز عمل کنند. بااین حال، این تاثیر در سایه متغیرهای میانجی قدرتمندی مانند نظارت فعال والدین و حمایت اجتماعی قابل تعدیل است. این پژوهش بر ضرورت تدوین برنامه های آموزشی سواد رسانه ای بومی و مداخلات خانواده محور برای این بافت های خاص تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، خشونت ، نوجوان ، رسانه ، فضای مجازی