حضور در فضای شهری و ارتباط آن با حقوق شهروندی و حق به شهر

فضای شهری علاوه بر اینکه یک مفهوم کالبدی است، ارتباطات و تعاملات شهروندان و فعالیتهای مختلف آنها را نیز در برمی گیرد و با حضور انسان بار معنایی می یابد. میزان موفقیت هر فضای شهری با میزان استفاده و حضور انسان در آن سازگار است و هر چه محیط از قابلیت های بیشتری برای احقاق حقوق شهروندان برخوردار باشد؛ حضور هر چه بیشتر شهروندان در فضای شهری را به دنبال خواهد داشت. هدف از نگارش پژوهش حاضر تبیین ارتباط میان حقوق شهروندان و حضور آنها در فضای شهری است. برای دستیابی به این مهم با استفاده از روش کیفی به گزینش اسناد و گردآوری اطلاعات پیرامون موضوعات مورد مطالعه پرداختیم و دیدگاه های مختلف موجود پیرامون حق به شهر و حقوق شهروندی را از دیرباز تاکنون مورد بررسی قرار دادیم. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که به ارتباط میان حقوق شهروندان و حضور آنها در فضای شهری از دو زاویه می توان نگریست (۱) حضور در فضای شهری حق اولیه تمامی شهروندان است و (۲) قابلیت های محیط برای احقاق سایر حقوق شهروندان شرط تداوم این حضور است؛ لذا هر چه فضای شهری بستر مناسب تری برای احقاق حقوق شهروندان، باشد حضور پذیرتر خواهد بود و از این رو از قابلیت های بیشتری برای جذب دعوت و پاسخ به نیازهای شهروندان برخوردار بوده و تداوم زمانی حضور کاربران در آن افزایش خواهد یافت.

کلیدواژه ها:

شهروند حقوق ، شهروندی ، حق به شهر ، حضور