نقش فضاهای سبز در طراحی شهری ارتقای سلامت روانی و جسمی در زندگی شهری

روند فزاینده شهرنشینی در سراسر جهان چالشهای مهمی را برای سلامت عمومی و رفاه شهروندان ایجاد کرده است. در این میان، فضاهای سبز شهری از پارکها و درختان خیابانی گرفته تا بامهای سبز و باغهای اجتماعی به طور فزاینده ای به عنوان عاملی کلیدی در بهبود سلامت روانی و جسمی ساکنان شهر مطرح می شوند. این مطالعه مروری شواهد موجود در زمینه، طراحی، توزیع و استفاده از فضاهای سبز را در شهرها تحلیل می کند و به بررسی آثار مثبت بر سلامت روانی، از قبیل کاهش استرس، بازیابی توجه و تقویت همبستگی اجتماعی و همچنین فواید سلامت جسمانی از جمله افزایش فعالیت بدنی و کاهش نرخ ابتلا به بیماری ها می پردازد. در این متن دیدگاه های نظری کلیدی مانند تئوری بازیابی، توجه مرور شده و شواهد پژوهش های گوناگون، مطالعات مروری، سیستماتیک، طرح های مقطعی، و مطالعات مداخله ای در محیط های مختلف بررسی می شوند. یافته ها نشان می دهد که در دسترس بودن، کیفیت طراحی و امنیت فضاهای سبز، عوامل مهمی در ارتقای سلامت روان و جسم هستند. با این حال، توزیع عادلانه فضاهای سبز در مناطق مختلف شهری همچنان یک چالش است؛ به ویژه در محله های کم درآمد. خلاءهای موجود در ادبیات پژوهشی شامل نیاز به مطالعات طولی و مداخله ای بیشتر برای شناسایی نحوه تاثیر شرایط اجتماعی و فرهنگی بر بهره گیری از این فضاهاست. در پایان پیشنهادهایی برای سیاست گذاران، برنامه ریزان شهری و پژوهشگران جهت توسعه راهکارهای پایدار و فراگیر ارائه می شود تا از طریق گسترش زیرساخت های سبز در شهرها، زمینه سلامت و تاب آوری هرچه بیشتر ساکنان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، سلامت روانی ، فعالیت بدنی ، برنامه ریزی شهری ، مرور نظام مند