مروری بر بهترین شیوه های تخلیه اضطراری در ساختمان های بلندمرتبه و چالش های مرتبط با ایمنی آتش نشانان و ساکنان

ساختمان های بلندمرتبه به دلیل ارتفاع زیاد، تراکم بالای ساکنان و پیچیدگی ویژگی ها، طراحی با چالش های ویژه ای در تخلیه اضطراری روبه رو هستند. این مقاله ضمن یک مرور کلی بهترین شیوه های مرتبط با تخلیه اضطراری در ساختمان های بلندمرتبه را گردآوری کرده و بر ایمنی ساکنان، عملیات آتش نشانان و راهبردهای ترکیبی برای کاهش ریسک برای هر دو گروه تمرکز می کند. جستجوی منظم ما در پایگاه ها و استانداردهای فنی (۲۰۰۰) تا ۲۰۲۵ انجام شد که شامل مطالعات تجربی، تحلیل های شبیه سازی و رهنمودهای مرجع بود. یافته ها حاکی از چهار رکن کلیدی در بهترین شیوه هاست: (۱) چارچوب های مقرراتی و کدهای ساختمانی با توجه به ویژگی هایی همچون راه پله های تحت فشار و آسانسورهای تخلیه اضطراری، (۲) راهکارهای مهندسی از جمله طبقات، پناه پله های هوایی و سامانه های پیشرفته کنترل دود، (۳) عوامل انسانی اثرگذار بر زمان پیش حرکت و تصمیمات مسیریابی و (۴) چالش های آتش نشانان از جمله خستگی ناشی از تردد عمودی، نقاط کور ارتباطی و نیاز به داده های برخط در فرماندهی حادثه تحلیل انتقادی نشان می دهد. کمبودهایی نیز وجود دارد مانند بی توجهی نسبی به نیازهای گروه های آسیب پذیر، عدم یکپارچگی کامل میان ورود آتش نشانان و خروج ساکنان و استفاده محدود از فناوری های هوشمند برای اطفاء حریق. در چشم انداز آینده طراحی بر پایه عملکرد، بهبود آموزش های عملی و بهره گیری از مدل های دیجیتال پویا برای داده های میدانی اهمیت بیشتری خواهد یافت. این مقاله جمع بندی را با ارائه توصیه های عملی به معماران، سیاست گذاران و نیروهای آتش نشانی برای ارتقای سطح ایمنی ساکنان و آتش نشانان در ساختمان های بلندمرتبه به پایان می رساند.

کلیدواژه ها:

تخلیه ساختمان های بلندمرتبه ، ایمنی ، حریق ، ریسک ، آتش نشانان ، رفتار ساکنان ، آتش نشانی در برج ها ، مدل سازی تخلیه ، طراحی ، خروج طبقات ، پناه فشار مثبت ، کدهای مبتنی بر عملکرد ، عوامل انسانی