تحلیل مضامین کتیبه های محراب اولجایتو و محراب بقعه پیربکران

کتیبه نگاری در عصر ایلخانی به دلیل گسترش معماری از اهمیت خاصی برخوردار شد. کتیبه ها از جمله عناصر بصری اند که علاوه بر کاربرد، تزئینی حامل پیام هستند. مطالعه حاضر به تحلیل و مقایسه مضمون کتیبه های دو محراب اولجایتو و پیربکران می پردازد. هدف این مطالعه بررسی محتوای متون کتیبه های اسلامی ایلخانی محراب اولجایتو و بقعه پیربکران و مقایسه میان نحوه کتیبه نگاری و انتخاب پیام در انتقال مفاهیمی است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی است و از نتایج تحقیق برآیند که هر دو محراب در انتقال پیام خود نقش ظریف ارتباط با خداوند را در نظر داشته اند. کتیبه ها از طریق حامل معنایند و از دوجنبه تصویری یا شکل ظاهری و محتوا یا متن قابل بررسی هستند. از طرف دیگر در کتیبه ها اطلاعات مهم تاریخی نهفته است. کتیبه ها از آنجایی که جزو مستندترین مدارک در پژوهش درباره یک بنا هستند مورد توجه می باشند و همواره بر نقل قولهای تاریخی رجحان دارند. کتیبه های دو محراب اولجایتو و پیربکران به طرزی ظریف تنوع عقاید این دوره را نسبت به انسان و جایگاه او در خود جای داده اند.

کلیدواژه ها:

حکومت ایلخانی ، محراب ، پیربکران ، محراب اولجایتو ، جایگاه انسان ، جبر ، اختیار