فلسفه نور سهروردی با رویکرد نشانه شناسی پیرسی خوانشی اشراقی از عالم نشانه ها

این مقاله به بررسی فلسفه نور شیخ شهاب الدین سهروردی شیخ اشراق از دیدگاه نشانه شناسی چارلز ساندرز پیرس می پردازد. هدف اصلی کشف قابلیتهای خوانش نشانه شناختی نظام اشراقی سهروردی و تبیین چگونگی درک عالم هستی به مثابه شبکه ای پیچیده از نشانههای نورانی است با تمرکز بر مفاهیم محوری فلسفه اشراق مانند نورالانوار نور،اسفهبد انوار قاهره انوار،مدبره،برازخ و عالم مثال مانند عالم خیال منفصل، و تطبیق آنها با سه گانه بنیادین نشانه پیرس یعنی شاخص نماد شمایل و نیز سه گانه هستی شناختی پیرس اولیت دومیت، سومیت است. سلسله مراتب نورانی سهروردی را میتوان به عنوان سلسله مراتبی نشانه شناختی تفسیر کرد. در این خوانش، هر نور پایین تر نشانه ای است که به نور بالاتر و نهایتا به نورالانوار به مثابه سرچشمه و غایت معنابخشی ارجاع میدهد. رابطه اشراق و اتصال در نظام سهروردی قابل قیاس با رابطه دلالت در نشانه شناسی پیرس است. عالم مثال نیز به مثابه قلمرویی واسط محل تجلی نشانههای شمایلی نور حقیقی است. پرسش مقاله چگونه میتوان نظام هستی شناختی و معرفتی سهروردی که مبتنی بر نور و مراتب آن است، را از منظر نشانه شناسی،پیرس به مثابه نظامی نشانه شناختی تفسیر کرد؟

کلیدواژه ها:

سهروردی شیخ اشراق ، نشانه شناسی پیرس ، فلسفه نور ، نورالانوار ، نماد شمایل ، عالم مثال خیال منفصل ، دلالت اشراقی