نقش معماری مساجد سپهسالار و لرزاده در پیشبرد نهضت مشروطه و انقلاب اسلامی در ایران

دو تحولات سیاسی در ایران ما بین سالهای ۱۲۸۵ تا ۱۳۵۷ هجری شمسی به اندازه ای بود که در این بازه هفتاد و دو ساله شاهده انقلاب بزرگ باشیم در این میان انقلابیون به ویژه با گرایش اسلامی در هر دو دوره در میانه مبارزات خود با حکومت وقت از سنگر مساجد غافل نبوده. اند لذا در این خصوص معماری مساجد این دو دوره از نگاه راهبردی بسیار حائز اهمیت بوده است. مساجد سپه سالار و لرزاده تهران به دلایل جغرافیایی و اجتماعی بترتیب کانونی برای فاتحان نهضت مشروطه ۱۲۸۵ و انقلابیون بهمن ۱۳۵۷ بوده اند. در این میان مساجد فوق از لحاظ معماری چنان قابلیتی را دارا بودند که بتوانند بستری برای اجتماع مشروطه خواهان و انقلابیون را فراهم نمایند از این رو تحقیق فوق در صدد است تا با در نظر گرفتن دو مولفه ی وضعیت اجتماعی زمانه ی نهضت مشروطه و انقلاب اسلامی و همچنین معماری مساجد سپهسالار و لرزاده نحوه و چگونگی پیوند اجتماع و معماری برای نیل به هدف که پیروزی بر حکومت وقت را تبیین نماید. از این رو تحقیق فوق ابتدا با نگاه به اقتضائات و تحولات اجتماعی هر دو دوره مذکور نوع نگرش مردم زمانه به مسجد و در ادامه بررسی معماری مساجد سپهسالار و لرزاده شکلی واقع بینانه از کم و کیف این ارتباطات را کشف نماید که این گونه تحقیق را بر مبنای روش توصیفی تحلیلی به پیش خواهیم برد.

کلیدواژه ها:

مشروطه ، انقلاب اسلامی ، معمار ، مسجد