ارزیابی طرح توسعه سواحل مکران از منظر برنامه ریزی راهبردی اقتصاد شهری و منطقه ای با مدل ارگون

سواحل مکران به دلیل موقعیت استراتژیک جغرافیایی منابع طبیعی غنی و پتانسیلهای اقتصادی، یکی از مناطق کلیدی ایران برای توسعه پایدار محسوب می شود. این تحقیق با هدف ارزیابی طرح های توسعه این منطقه از منظر برنامه ریزی راهبردی اقتصاد شهری و منطقه ای از مدل ارگون به عنوان ابزاری جامع برای تحلیل ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی استفاده کرده است. روش تحقیق ترکیبی از تحلیل SWOT، مدل سازی اقتصادی و ارزیابی ریسک ها بوده که به شبیه سازی سناریوهای مختلف توسعه و تاثیرات آنها پرداخته است. نتایج نشان می دهد سواحل مکران با وجود فرصت هایی مانند موقعیت تجاری بین المللی (ویژه بندر چابهار)، منابع انرژی تجدیدپذیر و جاذبه های گردشگری با چالش های جدی از جمله کمبود زیرساخت ها، محدودیت های مالی، تهدیدات زیست محیطی و تغییرات اجتماعی مواجه است. مدل ارگون تاکید می کند که توسعه پایدار این منطقه نیازمند اولویت بندی پروژه های زیرساختی، مدیریت یکپارچه منابع طبیعی، جلب مشارکت جوامع محلی و استفاده از فناوری های سبز است. پیشنهادات کلیدی شامل تقویت حمل و نقل، چندوجهی توسعه گردشگری پایدار، سرمایه گذاری در انرژی های تجدیدپذیر و تدوین سیاست های کاهش ریسک های زیست محیطی می باشد. این تحقیق به عنوان چارچوبی علمی، راهکارهایی را برای سیاست گذاران جهت بهینه سازی طرح های توسعه و تحقق رشد اقتصادی هم راستا با اصول پایداری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سواحل مکران ، مدل ارگون ، برنامه ریزی راهبردی ، توسعه پایدار ، اقتصاد شهری و منطقه ای