رویکرد فناورانه کاهش کربن در معماری پایدار

در عصر حاضر با افزایش نگرانی های جهانی در مورد تغییرات اقلیمی و پایداری محیط زیست، معماری پایدار در تلاش برای دستیابی به اهداف کاهش کربن و پایداری بر تعیین مصالح پایدارتر که به کاهش اثرات زیست محیطی و در عین حال حفظ عملکرد اقتصادی و اهداف طراحی پروژه کمک می کنند متمرکز شده است. از طرفی، پیش فرض کاهش انتشار کربن در ساختمان، انجام محاسبات دقیق در این خصوص است. پیش بینی و ارزیابی تاثیر بر محیط ساختمان در طول فرآیند طراحی معماری برای شناسایی حوزه های کلیدی کاهش کربن و ارائه بازخورد به موقع برای بهینه سازی طراحی و ترویج ساخت ساختمان های کم کربن مفید می باشد. انتشار کربن عمدتا در دو دسته (الف) کربن تجسمی مشتمل بر کل انتشار گازهای گلخانه ای مرتبط با استخراج، تولید، حمل و نقل، نصب، نگهداری و دفع مصالح ساختمانی؛ (ب) کربن عملیاتی شامل انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از انرژی مصرف شده در طول مرحله استفاده از ساختمان از جمله گرمایش، سرمایش، روشنایی و عملکرد لوازم خانگی طبقه بندی می شود. هر دوی کربن تجسمی و عملیاتی به ملاحظات حیاتی طراحی تبدیل شده اند زیرا پروژه های تجاری و مسکونی بیشتری به دنبال کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و کاهش تغییرات اقلیمی هستند. برای معماران، مرحله طراحی و مشخصات پیش از ساخت بهترین فرصت را برای پرداختن به ردپای کربن یک ساختمان ارائه می دهد. این مقاله مفاهیم کربن تجسمی و عملیاتی به همراه مراحل لازم جهت کاهش ردپای کربن ساختمان ها توسط معماران مورد بررسی تحلیلی قرار داده، مزایای ادغام نرم افزار تحلیل کربن در گردشهای کاری استاندارد معماری را برای اطمینان از همکاری موثر بین معماران، مهندسان و مشتریان و به حداقل رساندن چالش های طراحی ضمن ارتقای کارایی و پایداری را بر می شمارد. لذا معماران بواسطه شیوه های طراحی آگاهانه و با اولویت دهی به عملکرد، ایمنی و رفاه ساکنین می توانند به مواجهه موثر با تغییرات اقلیمی بپردازند.

کلیدواژه ها:

کاهش ، کربن معماری ، پایدار کربن ، تجسمی کربن ، عملیاتی ، هوش مصنوعی