واکاوی اثر کیفیت فضایی پارکهای شهری بر افزایش تعاملات اجتماعی نمونه موردی: پارک باغشهر تبریز

امروزه با افزایش شهرنشینی در فضاهای متراکم، انسانها به دلیل زندگی آپارتمان نشینی دچار انزوا و کاهش تعاملات اجتماعی شده اند، بنابراین وجود فضاهای سبز شهری جهت ایجاد تعامل اجتماعی ضروری می نماید. فضاهای سبز برای ایجاد چنین فضای تعاملی باید به گونه ای باشند که سبب ارتقاء تعاملات اجتماعی بین افراد گردد بنابراین کیفیت فضایی مکانهایی که بستر ساز تعاملات اجتماعی است باید مورد توجه قرار گیرد، این پژوهش به بررسی مولفه های سازنده کیفیت فضایی و رابطه آنها با تعاملات اجتماعی می پردازد و براین اساس پیشنهاداتی جهت توسعه روابط اجتماعی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی ، حضور ، پذیری ، فضای سبز ، کیفیت فضایی ، تبریز