بررسی تاثیر معماری پایدار در طراحی فضاهای آموزشی

معماری پایدار در فضای آموزشی، رویکردی است که در آن طراحی و ساخت مدارس و مراکز آموزشی با هدف کاهش اثرات منفی زیست محیطی و افزایش بهره وری منابع صورت می گیرد. این رویکرد شامل استفاده از مصالح ساختمانی پایدار و بازیافتی، بهینه سازی مصرف انرژی از طریق طراحی مناسب برای نورگیری طبیعی و تهویه، جمع آوری آب باران و استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر مانند پنل های خورشیدی است. فضاهای آموزشی پایدار نه تنها به حفظ محیط زیست کمک می کنند، بلکه با ایجاد محیطی سالم تر و راحت تر برای دانش آموزان و کارکنان، به بهبود تمرکز و سلامت آن ها نیز یاری می رسانند. درک و پیاده سازی اصول معماری پایدار در طراحی فضاهای آموزشی گامی مهم در جهت تربیت نسلی مسولیت پذیر در قبال محیط زیست و ترویج فرهنگ پایدار است. در نتیجه هدف اصلی این پژوهش بهره مندی از معماری پایدار در فضای آموزشی، دستیابی به شاخص های کالبدی موثر در ارتقای معماری پایدار در مدارس است تا به کمک آن، محیط کالبدی مدرسه به یک ابزار آموزنده، در جهت یادگیری مسائل زیست محیطی و توسعه پایدار تبدیل شود. این پژوهش از نوع کیفی بوده و گرد آوری اطلاعات در آن با استناد به منابع اینترنتی و کتب علمی معتبر می باشد.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، فضاهای آموزشی ، بهبود کیفیت آموزش ، محیط زیست ، وزارت علوم