اثر بخشی خانواده درمانی به روش مینوچین بر انسجام روانی زوجین

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی خانواده درمانی ساختاری مینوچین بر انسجام روانی در زوجین دارای نارضایتی انجام شد. این پژوهش به روش نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل خانواده هایی بود که در سه ماهه اول سال ۱۴۰۴ به مراکز مشاوره خانواده شهر اصفهان مراجعه کرده و دچار نارضایتی زناشویی بودند. از میان آنها ۳۰ خانواده واجد شرایط به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (۱۹۹۸) و پرسشنامه احساس انسجام (فلنسبرگ و همکاران (۲۰۰۶ بود که پایایی آنها تایید شده است. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد در مرحله پس آزمون بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر انسجام روانی کلی و مولفه های سه گلنه آن تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۰۱>p). بر اساس این یافته ها خانواده درمانی ساختاری مینوچین می تواند به بهبود انسجام روانی زوجین دارای نارضایتی زناشویی کمک کند.

کلیدواژه ها:

خانواده درمانی ، ساختاری انسجام ، روانی نارضایتی زناشویی ، شهر اصفهان