بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای حرکتی ظریف در بهبود عملکرد روزمره دانش آموزان کم توان ذهنی

هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی آموزش مهارتهای حرکتی ظریف در بهبود عملکرد روزمره دانش آموزان کم توان ذهنی شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است. این مطالعه از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان کم توان ذهنی پایههای مختلف بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند آموزش مهارتهای حرکتی ظریف شامل تمرینات دست و انگشتان هماهنگی چشم و دست و فعالیتهای مرتبط به مدت ۸ هفته و ۲ جلسه در هفته اجرا گردید. دادهها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد ارزیابی عملکرد روزمره و آزمونهای حرکتی ظریف جمع آوری و با روشهای آماری شامل تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای حرکتی ظریف به طور معناداری عملکرد روزمره دانش آموزان را بهبود بخشیده است (۰.۰۵>p این یافته ها نشان دهنده اهمیت گنجاندن برنامههای هدفمند مهارتهای حرکتی ظریف در فرایند آموزش و توانبخشی دانش آموزان کم توان ذهنی است تا کیفیت زندگی و استقلال آنها ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

مهارتهای حرکتی ، ظریف عملکرد ، روزمره دانش آموزان کم توان ذهنی