بررسی تاثیر ذهن آگاهی بر بهزیستی و تاب آوری روان شناختی : نقش میانجی خودتنظیمی و هوش هیجانی

بهزیستی روان شناختی و تاب آوری روان شناختی از عوامل کلیدی در ارتقای سلامت روان هستند که تحت تاثیر مداخلات روان شناختی مانند ذهن آگاهی قرار می گیرند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ذهن آگاهی بر بهزیستی و تاب آوری روانشناختی با تاکید بر نقش میانجی گری خودتنظیمی هیجانی و هوش هیجانی در دانشجویان دانشگاه های تبریز انجام شد. با توجه به کمبود پژوهش های جامع در زمینه نقش میانجی گری این متغیرها به ویژه در بافت فرهنگی، ایران این مطالعه تلاش کرد تا با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری روابط بین ذهن آگاهی، بهزیستی روان شناختی، تاب آوری روان شناختی، خودتنظیمی هیجانی و هوش هیجانی را بررسی کند. اهداف ویژه پژوهش شامل ارزیابی تاثیر مستقیم ذهن آگاهی بر بهزیستی و تاب آوری و همچنین بررسی نقش میانجی گری خودتنظیمی هیجانی و هوش هیجانی بود. این پژوهش با روش همبستگی و با استفاده از نمونه ای متشکل از ۳۸۰ دانشجوی کارشناسی و کارشناسی ارشد ۵۰ درصد زن میانگین سنی ۲۲.۸ سال از دانشگاه های تبریز انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های ذهن آگاهی فرایبورگ، بهزیستی روان شناختی، ریف تاب آوری کانر دیویدسون، خودتنظیمی عاطفی گروس و هوش هیجانی شیته جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که ذهن آگاهی تاثیر مستقیم و معناداری بر بهزیستی (p<۰.۰۰۱) و تاب آوری روانشناختی (p<۰.۰۰۱) دارد، همچنین خودتنظیمی هیجانی و هوش هیجانی نقش میانجی معناداری در این روابط ایفا می کنند. این نتایج بر اهمیت مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی در ارتقای سلامت روان دانشجویان تاکید دارند و پیشنهاد می دهند که برنامه های آموزشی مبتنی بر ذهن آگاهی می توانند با تقویت خودتنظیمی هیجانی و هوش هیجانی، به بهبود بهزیستی و تاب آوری روانشناختی کمک کنند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، بهزیستی روان شناختی ، تاب آوری روان شناختی ، خود تنظیمی هیجانی ، هوش هیجانی