تاثیر محیط مدرسه بر یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط مدرسه بر یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان بود. پژوهش به روش توصیفی-همبستگی انجام شد و جامعه آماری شامل ۲۰۰ دانش آموز مقطع ابتدایی بود. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد محیط مدرسه، سلامت روانی و انگیزش تحصیلی بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون t مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد که محیط مدرسه (اعم از فیزیکی، اجتماعی و مدیریتی) تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری و سلامت روانی دانش آموزان دارد. محیط فیزیکی مطلوب موجب افزایش تمرکز و انگیزه یادگیری شد، محیط اجتماعی حمایتگر با سلامت روانی و اعتمادبه نفس رابطه مثبت داشت و سبک مدیریتی مشارکتی و دموکراتیک، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را افزایش داد. همچنین تفاوت جنسیتی در تاثیر محیط مدرسه بر سلامت روانی مشاهده شد و دختران از سلامت روانی بالاتری نسبت به پسران برخوردار بودند. با توجه به یافته ها، پیشنهاد می شود که مدارس با بهبود امکانات فیزیکی، تقویت روابط اجتماعی مثبت، ارائه حمایت روانی و به کارگیری سبک مدیریتی مشارکتی، محیطی امن و حمایتگر برای دانش آموزان ایجاد کنند تا یادگیری و سلامت روانی آنان به حداکثر برسد.

کلیدواژه ها:

محیط مدرسه ، یادگیری ، سلامت روانی ، انگیزش تحصیلی ، سبک مدیریتی