اثربخشی آموزش مبتنی بر پروژه بر رشد مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر پروژه بر رشد مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم و پنجم مدارس یک منطقه شهری بود و نمونه شامل ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر در گروه آزمایش و ۳۰ نفر در گروه کنترل) به روش تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی هریس و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی شوانک بود که از نظر روایی و پایایی تایید شدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته تحت آموزش مبتنی بر پروژه قرار گرفت و گروه کنترل آموزش سنتی دید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های t زوجی و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر پروژه تاثیر معنی داری بر افزایش مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان داشت (p < ۰.۰۱). همچنین، مقایسه گروه آزمایش و کنترل پس از مداخله نشان داد که گروه آزمایش در هر دو متغیر عملکرد بهتری داشت و اندازه اثر بزرگ (η² > ۰.۵) نشان دهنده اثر قابل توجه آموزش مبتنی بر پروژه بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر پروژه می تواند به عنوان یک روش آموزشی موثر و فعال برای تقویت مهارت های اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. این روش علاوه بر ارتقای یادگیری تحصیلی، باعث افزایش انگیزه، اعتماد به نفس و توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پروژه ، مهارت های اجتماعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری فعا