نقش فضای یادگیری خلاق در ارتقا انگیزش تحصیلی

هدف از این پژوهش بررسی نقش فضای یادگیری خلاق در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان بود. این مطالعه از نوع پژوهش توصیفی–همبستگی و پیمایشی است و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر یاسوج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش تصادفی طبقه ای شامل ۲۰۰ نفر از دانش آموزان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد و محقق ساخته بود که متغیرهای فضای یادگیری خلاق و انگیزش تحصیلی را اندازه گیری می کرد و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ بالای ۰٫۸۵ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی و چندگانه تحلیل شد. یافته ها نشان داد که بین فضای یادگیری خلاق و انگیزش تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و بیشترین تاثیر این فضا بر انگیزش درونی دانش آموزان مشاهده شد. همچنین فعالیت های گروهی، حل مسئله و پروژه های عملی در محیط خلاق باعث افزایش اعتماد به نفس، خودکارآمدی و مشارکت اجتماعی دانش آموزان شد. نتایج پژوهش تاکید می کند که ایجاد محیط های یادگیری خلاقانه و فعال می تواند انگیزش تحصیلی را به طور قابل توجهی ارتقا دهد و یادگیری دانش آموزان را پویا و معنادار سازد.بر اساس یافته ها، توصیه می شود که مدارس و معلمان با طراحی فعالیت های خلاقانه، پروژه محور و مشارکتی و استفاده از فضاهای آموزشی انعطاف پذیر، زمینه یادگیری فعال و انگیزشی را فراهم کنند و نظام آموزشی کشور به سمت ترویج روش های خلاقانه در تدریس حرکت نماید.

کلیدواژه ها:

فضای یادگیری خلاق ، انگیزش تحصیلی ، انگیزش درونی ، آموزش فعال ، مشارکت گروهی ، خودکارآمدی